إے آزمانک مارچ 2001ءَ ماھتاک بلوچی لبزانکءَ شنگ بیتگ۔ إدا لھتے جاھان من شرتر کتگ و نبشتہ کنگءِ راھبند مٹـّینتگ۔ ولید
بازین سال مان یورپءَ گوازینگا پد عارفءِ سرا یورپیانءِ لھتے باورانءِ کارپد ودی بیان إتنت. پمیشا عارفءِ دل وا نہ لوٹگا أت، بلے أبید چہ رَوَگا دگہ در چارگ نیست أت۔ پہ نادلکشی در کپت و وت ئی کلاک یازدہءَ اودا رسینئت۔ نمبر ے گپت ئی و کرسیءِ سرا نشت۔ چہ وت پیسر آتکگین مردم آئیا چارت أنت، گندیت دوزادہ کس أنت، و آ وت سیزدھمی کس إبیت۔ آئیءِ جانءِ پٹ چست بیت أنت۔ دلا خیال ئی کت "جمعہءِ روچ، ماھا سیزدہ و پدا سیزدھمی نمبر؛ ألـّما گون زنڈین دلسیاھییے مروچی دیم پہ دیم بان"۔
گون ھمے ترسناکین خیالا آئی وتا مان کرسیءِ سرا نز آرت و نشت۔
یک یکـّا نمبر إش توار کت أنت تا عارفءِ باریگ آتک۔ عارفءَ دپ مان شیشگا پرین ٹنگءِ نزیکا برت و شیشگءِ پشتا نشتگین سیاہ و ڈکم مودین جنین آدم ئی پہ ھمے اُمیدا 'ھلو' گشت کہ بلکین نیکین بنداتے بہ بیت۔
بلے گشئے زانان وھدا گون ھؤر جنین آدما ھم پہ عارف نیکی دلا نیست أت۔
جنین آدما نیم چمّی چارت و 'ھلو' ءَ جواب دیگءِ بدلا جست ئی کت "How can I help you?"
عارفءَ جنین آدمءِ بد روئیءِ سرا زھر آتک، ألبت دلا فکر ئی کت "إے وا ھنچنائین Receptionist یے، چہ إیشیا مردم وش تبیءِ چے امید داشت کنت"۔
وتی خیال عارف گونڈ گپت و جستءِ پسّوا وتی آیگءِ مقصد ئی گشت۔ جنین آدما کشءِ دروازگءِ نیمگا إشارہ کت و عارفءَ گشت ئی کہ تها بہ رؤت و ودار بہ کنت تا کسے آئیءِ جیڑہءِ سرا گون آئی گپ بہ کنت۔ عارفءَ دلا شکر گپت کہ چہ أولی مرحلوا پہ خیری گوَست۔
آئیا کشءِ دروازگ پچ کت و تھا پترت، دیست ئی کہ یک کماشین مردے پیسرا نشتگ۔ کماشا کہ عارف دیست، گڈا أبید چہ جُستےءَ ھمے إدارہءِ خلافا وتی زھران درشان کنگا لگّ إت۔ گشت ئی " إے ھر ماہ پہ من مشکلے أڈ کن أنت۔ من إیشانءِ دیما پریاتا دم برتگ، چہ شکایت کنگا دم برت۔ کم بختان منا بے وس کتگ۔ شیطان پنت دنت کہ إے ماڑیا مانداران تا نہ إے پشت بہ کپت أنت، نے کہ إیشانءِ أڈ کتگین أڑ"۔
"زانان تئی سرا چے مشکل إش دئور داتگ؟" عارف جست کت، پہ ھمے امیدا کہ چہ إے مردءِ تجربوان بلکین آئیا راھشونییے بہ رسیت۔
مردکوا پسّو دات "تا ھدّے کہ منی ھوش کار کنت، منی پھکین کار تچک أنت۔ بس یک رندے گونڈین ردییے بیتگ۔ ھمیشی سببا إیشان سوگند وارتگ کہ۔۔۔۔"
خبر أنگت سرجم نہ أت کہ گوانکوءِ سرا توار آتک "Mr Aref to room number 13, please!"
"یا پروردگار ! تو وت رحم کن"۔ کوٹی نمبر 13ءِ إشکنگا پد گون کپتگین دلےءَ عارف پریات کت۔
پاد وا نه برگا إتنت، بلے پہ زؤرے آئی کوٹی 13ءَ پُترت۔ دیست ئی کہ یک نیم عمرین جنین آدمے ٹئبلءِ پشتا نشتگ فائلے دستا إنت ئی و تاکدیمان چارگا إنت۔ جنین آدمءِ پشتی نیمگا مان دیوالا 'ڈجٹل' ساعتے ھم درتکگ أت کہ وھدا 13:00 پیئش دارگا أت۔
عارفءِ جانا لرزگے گپت۔ و گیمرتگین دلءِ تھا اللہ رحم، اللہ رحم دعا لوٹگ ئی بنا کت۔ جنین آدما وتی وانگی عینک چہ چمان دیرتر برت و پونزءِ ٹـُلـّوکا إیر کت، پدا چہ عینکءِ پشت گوَراعارفءَ چار إت ئی و گشت ئی well"، مسٹر عارف، مئے گورا ثبوت ھست إنت کہ تو وتی سرجمین آمدنءِ باروا مارا حال نہ داتگ۔ إیشیءِ سببا قانونءِ دیما تو میاربار ئے۔ پہ ما أبید چہ تئی سرکاری کمکانءِ دارگا دگہ راہ نیست إنت۔ فیصلوا لاگو کنگا چہ پیسر مارا قانون مجبور کنت کہ شمئے عذران، أگر ھست، گوش بہ دارین۔ بارین بہ گش تو پرچا إے جرم کتگ؟"
"منا آمدن بیتگ، شمارا من حال نہ داتگ، شمئے گورا ثبوت ھست! منی مغز کار کنگا نہ إنت!" عارف ھبکہ بیت و گشت۔
پدا چہ جنین آدما لوٹ ئی کت "تو منا وتی منتوار بہ کن و بہ گش بارین منا چونین آمدن بیتگ کہ من چہ شما چیر داتگ!"
جنین آدما چشین بازین دیستگ إتنت۔ پہ آئی وتا ناسرپد پیئشداروکین عارفءِ قصّہ نوکینے نہ أت۔ پمیشا دلا فکر ئی کت کہ ثبوتان إیشیءِ دیما بیان کنان و زیت زیتی چہ إیشی وتا بہ گيشینان۔ درّائینت ئی "ما بلوچی ماھتاکان تئی بازین نبشتانک دیستگ أنت۔ مئے حسابءِ ردا مان مئے ملکا ھمے ڈولین ماھتاکےءَ کسےءِ ھمے ڈولین نبشتانکے که شنگ إبیت، گڈا آئیا کمّا چہ کمتر دو صد یورو رسیت۔ ألبت شمئے نبشتانک مان یک نیزگارین ملکےءَ شنگ بیتگ أنت۔ مئے أندازہ إنت کہ ترا أگر ھچ نہ رستگ، په هر نبشتانکا 30 یورو إلـّما رستگ۔ ھمیشانءِ حساب تو مارا نہ داتگ"۔
گون إے خبرانءِ إشکنگا عارف دلا گل بیت و دیم ئی روژنا بیت کہ چہ یورپیانءِ 13ءِ قهرین کارپدان جان ئی آسودگ بیت۔ یک دراجکشین گینے ساہ ئی پُر کـُت و کندگے جت ئی۔
عارفءِ أناگتین کندگا جنین آدم کمّے پشل کـُت۔ و پدا گشت ئی "پیش چہ إیشی کہ من کارے بہ کنان منی خیالا تئی کئسا گيئشتر چارگ پہ کار إنت، پمیشا من إیشیا جیورییےءِ سرا راہ دیان"۔
Rights reserved by www.balochinews.com
